Αν δεν παλέψουμε για αγάπη και σεβασμό, είμαστε καταδικασμένοι.





Γράφει η Φελίτσια Πριμηκύρη.

Από τη μέρα που ερχόμαστε στον κόσμο, από την πρώτη κιόλας ανάσα, αρχίζουμε να λαμβάνουμε ερεθίσματα τα οποία καταγράφονται προσεκτικά στον σκληρό μας δίσκο.

Έτσι, διαμορφώνουμε σιγά σιγά το δικό μας ξεχωριστό χαρακτήρα.
Νομίζω όμως ότι πέραν των εξωτερικών δεδομένων, μερικοί χαρακτήρες είναι αυθύπαρκτοι εν τη γενέσει.

Από προηγούμενες γενιές κουβαλάμε εκατομμύρια χαρακτηριστικά στο DNA μας τα οποία ορίζουν εκ προοιμίου το ποιοι είμαστε. Υπάρχουμε και μεγαλώνουμε σε μια οικογένεια, κάνουμε όνειρα, ανοίγουμε τα φτερά μας, βγαίνουμε στην κοινωνία και στις πρώτες προσπάθειες γκρεμοτσακιζόμαστε. Γιατί η κοινωνία δε συγχωρεί, δεν είναι επιεικής και έστω κι αν απαρτίζεται από ανθρώπους είναι κάθε άλλο από ανθρώπινη. Οξύμωρο και παράξενο ε;

Τα επανειλημμένα χαστούκια λοιπόν ορίζουν μια ωραία λέξη η οποία έρχεται και χτυπάει στα αυτιά μας σαν καμπάνα… αυτή είναι η εμπειρία… η εμπειρία που υποτίθεται μας προφυλάσσει από κακές στιγμές και από κακούς ανθρώπους.

Όση εμπειρία και να έχεις, όσο «μαθηματικά» και να προσπαθήσεις να υπολογίσεις τη ζωή σου για να προστατευτείς, τίποτα δε σε προετοιμάζει να δεχτείς το σοκ της έκπληξης που νιώθεις όταν άνθρωποι, που υποτίθεται ξέρεις καλά, ρίχνουν τη μάσκα και σου φανερώνουν πόσο σάπιοι και κενοί είναι.

Υπάρχει απίστευτη γκάμα συμπεριφορών, συνήθως δυσάρεστων. Δε μου αρέσει η λέξη «να» ή «κάνε». Μπορώ όμως με σιγουριά να δηλώσω ότι είναι αποτελεσματικό να παρατηρείς συμπεριφορές και να μην αντιδράς πάντα αν αυτό δεν είναι απόλυτα απαραίτητο. Δεν είναι αδυναμία, είναι διατήρηση της ψυχικής σου υγείας.

Παρατηρώ συμπεριφορές, συνήθως ενοχλητικές, και απλά μέσα μου γελάω και λυπάμαι. Λυπάμαι για το πόσο λίγο είναι το πέρασμα μερικών ανθρώπων από αυτή τη ζωή. Γελάω με την άγνοιά τους και τη σιγουριά που έχουν για το σωστό της τοποθέτησής τους απέναντι στους συνανθρώπους τους. Αν δεν παλέψουμε για μια κοινωνία αγάπης και σεβασμού στο πλησίον, είμαστε ήδη αποτυχημένοι και καταδικασμένοι από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Με αγάπη.Πάντα και μόνο με αγάπη.

Γράφει η Φελίτσια Πριμηκύρη.

http://www.newsitamea.gr/den-palepsoume-gia-agapi-kai-sevasmo-eimaste-katadikasmenoi/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΑΤΑΝΙΚΉ ΣΎΜΠΤΩΣΗ Ή ΘΕΊΑ ΔΊΚΗ;…ΜΙΑ ΑΠΊΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΊΑ ΑΠΙΣΤΊΑΣ!

270+ δωρεάν πρότυπα βιογραφικών σημειωμάτων

Θεραπεία για τον υποθυρεοειδισμό και τον υπερθυρεοειδισμό